+*+~*~การทำผิดครั้งใหญ่ที่สุด~*~+*+

เรื่องของเรื่องก้อคือว่า วันนี้ช่ายป่ะ??

ตื่นตั้งแต่ 7โมง ตื่นมาก้ออาบน้าม แปรงฟัน

ธรรมดาอ่า ตื่นมาเพื่อ...เรียนตั้งแต่ 8โมง-6 โมงเย็น

วันนี้เรียนๆๆๆมีแต่เรียน เช้ามาเรียนเลขถึง 10.00น.

ต่อด้วย10.30เรียนฟิสิกส์ ถึงเที่ยง

พอตกบ่ายเรียนเคมี ถึง6โมงเย็น

คิดดูเดะว่ะแม่งวันนี้เรียนๆๆอย่างเดียว

มีแต่วิชาหนักๆๆ เรียนแต่ละที่ต้องเดินทางไกลอีก

เรียนม่ายเท่าไหร่นะแต่เดินทางนิสิ

~~~เหนื่อยแสนจะบรรยาย~~~

แล้วเรียนแต่วิชาหนักๆๆ ข้าวก้อม่ายกิน

หิวจะตายแล้วสายเลือดแทบขาดออกจากตัว

แต่กลับบ้านแถมม่ายมีคนสนจัย

แต่สาเหตุที่ทำผิดครั้งใหญ่ในชีวิตนี่สิ

ทำให้เรารู้สึกผิดมาก???

ที่ต้องทะเลาะกับแม่ที่มีพระคุณต่อเราอ่า

และในครั้งนี้ทะเลาะกันอย่างแรง...

เพราะความหิวและเหนื่อยของทุกคน คือ

ผม น้อง และ แม่

และต่างคนก้อต่างขึ้นเสียงกัน

โดยเริ่มมาจากแม่ ที่ขึ้นเสียงมาก่อน

ม่ายรู้เปนไร พูดกันดีๆๆม่ายเปนรึงัย

น้องก็ไปเถียงแม่อีก แม่ก้อโมโหน้อง

มาลงที่เราอีก  กำๆๆซะงั้น..ทำไมต้องเปนงี้ด้วยว่ะ

เราไปทามไรให้++

จนเกิดการลงไม้ลมือกัน เกิดปากเสียงกันทั่วบ้าน

ซึ่งเราๆๆก้อโตๆๆกันแล้ว อยากให้พูดดีๆกัน

ทามไมต้องมาขึ้นเสียง+การลงไม่ลงมือด้วย

เราก้อจับมือแม่เพื่อม่ายใหม่มาตีเรากับน้องเรา

เราก้อรู้นะว่าแม่เหนื่อยตั้งแต่เช้า

เพราะไปส่งน้องเรียนนู้นเรียนนี่

แต่เรากลับต้องไปเรียนเอง..แต่เอาเหอะ

ความเป็นพี่นิ ทามงัยได้ ก้อต้องยอมๆๆ

แต่ยังงัยก้อพูดกันดีๆๆก้อได้หนิ

ม่ายเหนต้องลงไม้ลงมือกันเรย

ด้วยความที่เราก้อเหนื่อยแสนเหนื่อย

อยากกลับมาดูทีวี เล่นคอม ทำทุกๆอย่างที่หายเหนื่อย

ต้องมาทะเลาะกับแม่ ด้วยการขึ้นเสียงๆดังใส่แม่

ผลักแม่ม่ายให้แม่ตีเรา(ปัดมือเฉยๆๆ) แล้วก้อหลุดปาก

พูดคำหยาบออกมา ..มันลืมตัว อันนี้ยิมรับผิดจิง

พอเลิกทะเลาะเราก้อคิดได้

ว่านี่คือ "แม่" เรา

แม่ที่มีพระคุณต่อเราอ่า

เรารู้สึกผิดมาก แต่ทามงายได้ล่ะ

นิสัยส่วนตัวของเราไม่ชอบง้อคัยถ้าเราม่ายผิด

แต่คราวนี้เราผิดจิงๆๆทั้งคำพูด การกระทำ

แต่ก้อม่ายกล้าไปขอโทด...*-*

และสุดท้ายนี้ สิ่งที่อยากจะพูดกับแม่คือ

"หมูน้อยขอโทดจิงๆๆ

ไม่ได้ตั้งจัยงับ"

**++ดีกันน้า++**

 

 

p$ : รักเพื่อนทุกคนนะก๊ากกก

Mi$$ you alway...

*อยากจะบอกว่าคิม"รักแม่"งับ

รักมากด้วยขอโทดทุกสิ่งทุกอย่าง!!!*

 

 

 

My space

เย้วๆๆ ในที่สุดผมก็อมีสเปช

เป็นของตัวเองกว่าจะทำได้ขนาดนี้

ต้องขอขอบพระคุณคุณน้องโนเนคนสว

นั่นก้อคือน้องสาวคนสวยของผมนั่นเอง 555+

เง้อ..ในที่สุดก้อเปิดเทอมแล้ว ม่ายอยากเปิดเทอมเรย

เปิดมาก้อต้องเตรียมตัวEntranceเป็นชีวิตที่น่าเบื่อมาก

ที่ต้องมาเจอระบบบ้าๆๆแบบนี้เซงจิงวุ้ย......แต่ที่สำคัญมีอีกเรื่อง

ทายสิเรื่องไร???เรื่องผมนี่ประเด็นเรยยม่าอยากตัดจะอารายมากมายวะ

เออช่างเหอะปีสุดท้ายของการที่จะอยู่โรงเรียนนี้แล้วทำถูกกฎสักครั้งจะเปนไรไป

เหอะๆๆ(จะทำได้มั้ยเนี่ย)555+ไม่ไหวเรยคับพี่น้อง

วันนี้แค่นี้ก่อนะละกัน

เด่ววันอื่นม่ายมีเรื่องอัพก๊ากกก....

 

 

 

P$ : รักเพื่อนๆๆในกลุ่มทุกคนค๊าบๆๆ

                   คิดถึงพี่ยุ้ย พี่เดียและเดอะแก๊งทุกคนคับ 

MI$$ You alway  จุ๊ฟๆ